Bericht van wethouder Caroline de Pee

Ik mag inmiddels alweer twee maanden wethouder op het prachtige Vlieland zijn. Op 1 december ben ik geïnstalleerd. En meteen op 5 december ondergedompeld in de eilander folklore: het opkleden. En dat is niet zomaar een verkleedpartij merkte ik al gauw. Wat een prachtige creaties. Waarbij ook een aantal actuele en recente boodschappen werden verbeeld: van de ongelukkige jeugd van Vlieland tot de kwallenplaag, van het goede werk van de KNRM tot de ergernissen van de hondenpoep!  Zo werd met een knipoog even teruggeblikt op het afgelopen jaar. 

Waar heel veel eilanders ook elke dag mee te maken hebben is de liefdevolle zorg voor hun naasten. In de Bolder was op vrijdag 6 februari hierover de muziektheatervoorstelling “En ik dan?” te zien. Wie zorgt voor wie zorgt? Op een indrukwekkende manier werd er gezongen en gesproken over de dunne lijn die er is tussen zorgen voor een ander en jezelf verliezen. Het was met recht een ode aan alle mantelzorgers. 

Op Vlieland wordt mantelzorg niet altijd als zodanig herkend. Het gebeurt vaak in stilte en partners, familieleden en buren zien hun hulp als vanzelfsprekend. Even boodschappen doen, vervoer naar het ziekenhuis, hulp bij het invullen van lastige formulieren, het hoort er allemaal bij. Maar is het wel zo vanzelfsprekend? En is het soms ook niet goed om er even bij stil te staan?

Als gemeente waarderen we onze mantelzorgers enorm. Uw inzet maakt een groot verschil. En daar kunnen we niet vaak genoeg bij stil staan. Met een Dag van de mantelzorg, met een mantelzorgcompliment, met financiële handreikingen voor vervoer of vervangende zorg. 

Heel veel dank aan onze mantelzorgers. Uw bescherming, warmte en toewijding (gesymboliseerd in de ‘mantel’) zijn onmisbaar. En wie weet zien we bij het opkleden nog eens een hele bijzondere mantel voorbij komen. Als waardering en ode aan alle mantelzorgers.

Caroline de Pee, wethouder Sociaal Domein